Ken je dat? Opruimwoede. Of meer opruimzin, want er komt geen woede of boosheid aan te pas bij mij. Zo tegen de winter aan, verruilen bij mij alle zomerjasjes aan de kapstok weer met de winterjassen die netjes waren opgeborgen in de kast. En dan kijk ik ook altijd even naar de rest. Hele stapels liggen er weer klaar voor de kledingbak (de lelijke), creatieve nichtjes (ben er op uitgekeken) of de vermaakbak (heej, als ik dat er nu eens mee doe...). Het geeft een opgeruimd gevoel.

 

Eigenlijk houd ik helemaal niet van dingen weggooien. Er zitten altijd herinneringetjes aan zo'n truitje, broek of shirt. Hoe blij ik ook ben dat het opruimt, het geeft me ook een beetje een weemoedig gevoel. Zelfs mijn sokken gaan met moeite naar de stapel weg te gooien kleertjes.

 

Een ding is dan wel weer leuk... de nieuwe collecties liggen in de winkel en ik heb weer plaats voor nieuwe spullen. Tralala.