Dominique's profilewww.dansdewereldstaatook...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
October 24 BrainstormsessieDe afgelopen weken was het was stil naar buiten, maar mijn hoofd draaide overuren. Elke dag kwamen er ideeen bij. Natuurlijk vooral in de file, op de fiets, tijdens gesprekken, op momenten dat het helemaal niet handig is om het op te schrijven. Mijn hoofd was vandaag zo vol, er kon niets meer bij. Ik heb een groot stuk karton gekocht en ben gaan schrijven. Een uur lang. Alleen maar gedachten, flarden, kleine en grote plannen, goede en minder goede ideeen, passende en nog-niet-passende onderdelen op een rij gezet. Voelt lekker, kan ik eindelijk weer andere dingen bedenken en doen.
 October 18 KledingzakKen je dat? Opruimwoede. Of meer opruimzin, want er komt geen woede of boosheid aan te pas bij mij. Zo tegen de winter aan, verruilen bij mij alle zomerjasjes aan de kapstok weer met de winterjassen die netjes waren opgeborgen in de kast. En dan kijk ik ook altijd even naar de rest. Hele stapels liggen er weer klaar voor de kledingbak (de lelijke), creatieve nichtjes (ben er op uitgekeken) of de vermaakbak (heej, als ik dat er nu eens mee doe...). Het geeft een opgeruimd gevoel.
Eigenlijk houd ik helemaal niet van dingen weggooien. Er zitten altijd herinneringetjes aan zo'n truitje, broek of shirt. Hoe blij ik ook ben dat het opruimt, het geeft me ook een beetje een weemoedig gevoel. Zelfs mijn sokken gaan met moeite naar de stapel weg te gooien kleertjes.
Een ding is dan wel weer leuk... de nieuwe collecties liggen in de winkel en ik heb weer plaats voor nieuwe spullen. Tralala. July 17 Zumba!Ik ben verslaafd! Tot gisteravond had ik nooit van Zumba! gehoord, maar nu ik het eenmaal ken, kan ik niet meer stoppen.
Zeg dat ik op Mars gezeten heb, dat ik van de wereld was of dat ik hypes nooit bijhoud (allemaal trouwens niet waar
 ), maar ik belde gisteravond naar de sportschool en zei: WAT IS ZUMBA DAN? De jongen viel stil, vroeg of ik nooit naar Tell Sell keek (nee...) en zei toen: nou ja, uhm, een soort latin, salsa, merengue en alles door elkaar en je wordt er behoorlijk moe van. Kom maar op, dacht ik.Dus vanavond stond ik daar. Voor iedereen de eerste keer en voor iedereen spannend. Zelfs een paar trainers voor total body en pilates stonden in de zaal om een lesje mee te doen. Ook benieuwd. En wat was het leuk! Dansen, swingen, been-arm coordinaties die logisch zijn, dingen die ik kan, de muziek hard en de danspassen gebaseerd op de latijns-amerikaanse bekende dansen. Great, ik ga heel vaak!
July 06 Good worldTis allemaal geen gemakkelijke tijd daarbuiten... mensen worden ontslagen, de bolwerken die zekerheid gaven storten langzaam in en als je het nieuws luistert is het geloof ik volgende week allemaal nog erger. Dat doe is dus ook niet meer. Want hierbinnen in huis schijnt gewoon de zon. Ik voel me prima, ik schijn bij PRECIES dat bedrijf te werken met mensen die eigenlijk allemaal een positieve instelling hebben. Ik weet niet of dat het komt doordat 'iedereen toch wel cola blijft drinken', of dat het gewoon een toevallige samenloop is van goede strategie en goede tijd (en hard werken - laten we die niet vergeten...), mij maakt het niet uit.
In mijn bol en in mijn wereld schijnt de zon. Ik heb leuke bezigheden, goede vrienden, gezellige familie en de komende maanden alleen maar hele leuke dingen gepland in de agenda (plant wel eens iemand iets niet leuks?). Gelukkig bestaat er geen buienradar voor gemoedstoestanden, het is heerlijk zo... May 16 De week van Do (5) - HallelujahHet was de week van Lisa. Ze won X-factor, zo te horen aan de singel vrij terecht en daarmee werd het de week van Hallelujah. Toch schrok ik heel erg deze week. Niet van Lisa, niet van het prachtige nummer, maar wel van sommigen van mijn vrienden die nu ineens riepen dat het Lisa's nummer is. Sommigen hadden nog nooit (van) het origineel gehoord.
Mensen, Hallelujah behoort toe aan de enige die het echt het prachtigst en mooist kan zingen. Daar kan ook zij niet voorbij: Leonard Cohen. Een goede tweede is wat mij betreft is Jeff Buckley.
Overigens schreef Cohen 80 coupletten voor het nummer, waar hij een jaar over deed. Wie ooit nog zegt dat de mooiste nummers zomaar uit mouwen worden geschud...
May 11 De week van Do (4)En toen begaf mijn saxofoon het... Meestal doet ie dat als het uitkomt. Tijdens een repetitie, als ik thuis zit te tetteren - en de buren dus heel blij zijn - of als ik hem uit de koffer pak aan het einde van de zomervakantie - moe van het niets doen is 'ie dan. Maar nu... het kurkje viel er af in het American. Ja, HET hotel in Amsterdam waar wij met de big band een heus spektakel verzorgden voor een leuk bruidspaar. Gelukkig weet je na 14 jaar iets van kleppen, kurken en kleine prietsprutserige toestanden en tadaaa, na een goede twintig minuten priegelen deed ie het weer.
Verder was het eigenlijk een doodnormale week. Rustig, vol werk, maar met weinig schokkende gebeurtenissen. Ohja, ga nooit eten op vrijdagavond in Vleuten... alles 'besloten', moet je een eind rijden naar het volgende restaurant ;-) Wel gezellig.
Vandaag las ik trouwens over een superleuke stunt in Tilburg. Overal kon je shirtjes krijgen met daarop de tekst 'Helemall niet' of 'Helemall wel'. Je kon daarmee je stem promoten, moet er wel of niet een enorme shoppingmall net buiten de stad komen? Het is een actie om iedereen naar een referendum te krijgen, een fenomeen waar Nederlanders tot nu toe nog niet voor warmliepen, of zou de mall belangrijker zijn dan de burgemeester? April 23 De week van Do (2)Het was de week van bijna en ineens. Bijna vakantie... met mijn hoofd tussen de nemos en andersoortige zeebeesten. Heerlijk liggen in de zon, zeilen, strandspelen, zwemmen. Een week lang niets dan wat ik op dat moment zelf eventueel zou willen... Maar da's komende week. Deze week was nog even druk. Als je op vakantie gaat, heb je altijd twee keer zoveel werk voordat je gaat en ook als je terug komt. Dat is algemeen bekend, maar ik heb het deze week weer aan de lijve mogen ondervinden. Nog even niet denken aan 'als ik weer terug ben'....
De week was druk en alles kwam onverwacht. Een onverwacht late dinsdag met Master Merchandising in Movenpick Hotel, een onverwacht bezoekje aan R., een onverwachte hoeveelheid was die schoon moest voor de vakantie en een onverwachte behoefte aan slaap. En dat terwijl ik zondag nog riep: Ha een rustige week!
Deze week waren ook de presidentsverkiezingen in Zuid-Afrika, waar mijn vriendinnetje Rianne live verslag van deed. Erg belangrijk daarbij was al: wie wordt nou de first lady? En de week dat twee goede vrienden naar Uruzgan vertrokken. Niet om te vechten, wel om te 'entertainen'. De troepen daar worden af en toe verblijd met muzikaal vertier en ditmaal waren de Embers uitgekozen. Heel gaaf en eigenlijk ook best wel spannend...
April 18 De week van Do (1)Het was de week van Bo. Een Portugees waterhondje dat er ook niets aan kan doen dat-ie nu op het Witte Huis woont. Ineens is zijn soort populairder dan de Labrador en Golden Retriever bij elkaar en hij krijgt al zijn eigen kinderboek. Eigenlijk best wel raar. Ik hoop dat de uitspraak over dat CO2 een gevaar is voor de gezondheid de Amerikanen net zo treft, want als dat net zo aanslaat als 'de hond', dan is de oplossing van het klimaatprobleem ineens een stuk dichterbij...
Op het gemeentehuis in Haarlem wordt het de komende tijd gezellig. Wie zich ook wel eens stoort aan de eentonige langdradige muziek van menig straatmuzikant is nu net zo blij als ik: de straatmuzikant moet op auditie bij een ware jury van gemeente-ambtenaren. Alles wat beneden de maat is, krijgt geen vergunning. Ik ben benieuwd, binnenkort toch maar weer eens in Haarlem winkelen :)
Voor mij was het de week van het jubileum van Big Band Balance. Na maandenlange voorbereiding ging het dak eraf. Feestje!
February 28 Omdat doorgevers soms wel leuk zijn :-)4 plaatsen waar ik vaak kom (op mijn eigen huis na)
- in de auto - oftewel mijn rijdend kantoor - de velden van Kampong Utrecht
- muziekschool Vleuten - Utrecht-Stad 4 mensen die mij regelmatig mailen 4 favoriete geuren 4 plaatsen waar ik nu zou willen zijn 4 series die ik volg En het is dus een doorgever... February 21 Uitgaande post...Beste bouwers,
Ik heb een prangende vraag, die al heel lang in mijn hoofd ronddwaalt. Waarom beginnen jullie toch altijd tussen half zeven en zeven uur met alle zware klussen die jullie hebben liggen. Heien, grint maken van grote brokken steen, de zwaarste graafmachines laten werken. Op zich vind ik dat niet zo erg, maar wat mij wel altijd opvalt is dat jullie dan tussen tien en een helemaal geen herrie maken. Kan dat nou niet anders(om)?
Grtz,
D February 06 Weirdo weeksHet waren de raarste twee weken van mijn leven. Alle fases van het leven kwamen volgens mij wel langs.
Geboren worden (welkom Max!!), jarig zijn (oma werd 90), trouwen (El&Brian gefeliciteerd!), overlijden en crematie (dag oma...). Ondertussen ging ik nog even 4 dagen met vakantie, na een paar weken van voorbereiding op het bezoek van onze CEO een zeer welkome afwisseling en als klap op de vuurpijl leek het op mijn werk een rustige week te worden, maar werd het dit toch weer allesbehalve. Ik 'gooi net de hoorn erop' voor de laatste onderhandeling zeg maar...
Ik ga genieten van de foto's en nog meer van de rust die dit weekend hopelijk heerst...
January 02 Schaatsplezier (1)Whiehoe, morgen gaan we echt schaatsen! Ik ga ook afrekenen met mijn aloude angst, vallen op natuurijs, haha. Ooit stond ik nog geen tien minuten, ik viel over zo'n stom rietje en ik brak mijn pols. Gewoon doorschaatsen... Maar morgen, ik ga niet vallen, ik ga heeeeel veel schaatsen en koek en zopie tot ik niet meer kan. December 14 Help, er ligt een wasmachine op mijn reservewiel...Poef, rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrtttt. Niet bepaald wat je wil horen als je op weg van de Ardennen naar huis rijdt over de ring van Den Bosch. Lekke band!
Twee zussen in de auto, op weg naar huis van een missie 'wasmasjien ophalen' bij tante en oom. En die wasmachine is ook gelijk een probleem. Want als we al zin zouden hebben om een band zelf te verwisselen met 3 graden (brrr, koude handjes) dan zit het reservewiel dus, tja je raadt het al... Onder die loeizware wasmachine. Eruit, oke, maar erin? En dat op een vluchtstrook met langsrazend verkeer? Nou nee.
Dus Leaseplan gebeld, uitgelegd wat het probleem is. Hulpdiensten erbij. Machine uit de auto op de vluchtstrook (die man lachen), band verwisselen, die man doet dat in 5 minuten. Fotootje (op verzoek van de alarmcentrale - ze vonden het zo hilarisch). En wasmachine er weer in. Vervolgens met 80 verder via Amsterdam naar Utrecht. Gelukkig is autorijden best wel leuk :-)
December 07 Geen fiets, schone ramen en geen sokkenVandaag was de dag van geen fiets, schone ramen en geen sokken. Rare combinatie misschien, maar zo was het nu eenmaal. Toen ik eindelijk mijn bed uitgerold was, met een bijzondere hoeveelheid spierpijn van het verslepen van zus en manliefs spullen van respectievelijk 5 en 2 hoog naar 4 hoog in Amsterdam, besloot ik dat het tijd was om de ramen te lappen.
Vier emmers water later (da's dus 1 per raam) kon ik weer kijken. Schone ramen! Een luxe als ze tegenover je al een paar weken gruis aan het maken zijn van steen. Ik hoop dat ze nu echt klaar zijn... Vervolgens naar de stad. Met de fiets. Oh, waar is mijn fiets? Ik wist dat ik die een keer had gebruikt en dat ik vervolgens met de auto thuis ben gekomen. Iemand had me thuis afgezet. Shit, waar, wanneer...? Vast vorige week, vast op het station. Maar welke kant van het station en welk rek? Gelukkig zitten er best blauwe tassen op mijn blauwe fiets, dus een saaaaaie busrit en tien minuutjes zoeken later: fiets terug! Mijn trouwe vriend. Overigens had er wel iemand licht nodig kennelijk, dus toch niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf gekomen.
Dan nog die sokken? Tja, bovenaan het lijstje stonden bij mij nieuwe sokken. En een beetje leuke, niet zwart en niet bruin. Helaas. Ik geloof dat heel Nederland vrijdagavond sokken heeft gekregen. Of ze niet kreeg en ze gister is gaan kopen. Hema en V&D hadden er maar weinig. Ik dus nog steeds niet. November 16 De lege scootmobielWist jij dat een scootmobiel ook leeg kan? En dat je dan dus echt geen kant meer op komt? Lastig als je 83 bent en stil staat op een drempel midden op de weg. Vandaag fietste ik naar huis vanaf Kampong en voor me stond ineens zo'n wagentje stil. Vrouwtje erop bleef wel redelijk kalm, maar ik zag haar pruttelen met het sleuteltje, moeilijk om zich heen kijken en toen een diepe zucht slaken. Dus ik stap af en vraag of ik haar kan helpen. Nou, of ik de politie even wilde bellen. Want ze zou niet meer thuis komen zo. Dat vond ik wat ver gaan, dus bood ik aan te helpen. Dan wil je gaan duwen. No way dat het ding vooruitkomt. Er zit een enorme rem op en dat ding blijft staan waar 'ie staat. Dan maar even de accu uit en kijken of ie het zo weer een beetje doet. Lichtjes uit, want die vreten energie. En ja hoor, het ging weer. Niet zo hard, maar weer een klein stukje. Na dit kunstje drie keer herhaald te hebben kon het vrouwtje via haar achterdeur naar binnen. Inmiddels was ik een half uur en een hoop anekdotes over het blauwe ding verder. Al acht keer is de politie eraan te pas gekomen. En al drie keer stond ze vast op een heuvel. Maar altijd kwam iemand haar helpen, hoewel ze toch wel bang was nu zo midden op de weg. Scootmobielmakers? Is hier nu niets op te verzinnen? Zodat het ding in ieder geval kan rollen als de stroom eraf is? Tot dan hoop ik voor alle scootmobielgebruikers dat ze niet stil komen te staan midden op de weg op een heuveltje. November 07 Het luchtledige nietsdoenDrie dagen heeft het geduurd. Dat ik echt he-le-maal niets kon. Ja, liggen, tv kijken - als het beeld tenminste niet te veel bewoog - en naar de badkamer rennen. Verder deed ik weinig. Thee door een rietje slurpen. Waarom is dat trouwens accuut vies als je je weer ietsjes beter voelt? En geroosterde boterhammen met honing eten om tenminste te kijken of er nog wat binnen wilde blijven.
Maar... vandaag is het nationale Goednieuwsdag. En gelukkig heb ik voor mezelf ook een beetje goed nieuws. Ik zit al een uur rechtop op de bank. Ik merk dat de radartjes in mijn hersenen weer verder kunnen draaien dan alleen de stap die ik na deze moet zetten. En ik val niet meer elk half uur in slaap. Lang leve beter worden :)
Op naar morgen, maar daar horen jullie later dan meer over... September 12 GelukkigOok geplaatst op www.hetkanwel.net
Wat een fijne, stevige, lange wandeling al niet met je kan doen. Vaak als ik er een maak, kom ik erachter en meestal ben ik het de volgende dag alweer vergeten. Stap, stap, stap, kijk, stop, geniet en denk na. Heerlijk. En verhelderend.
Ik was gister moe. Niet gewoon moe, omdat ik te weinig geslapen had. Nee, meer het soort moe, dat je echt niet meer weet of je nog wel wil slapen. Dan is het bij mij echt erg. Maar… it wouldn’t be me als ik dat niet heel snel oplos. Ik ben dus gaan wandelen. En tijdens die wandeling ben ik alleen maar naar mooie dingen gaan kijken. ’s Avonds door Utrecht en ondanks dat het best donker is en iedereen binnen zit, is het toch mooi. Er kwamen sterretjes, er zaten mensen knus achter de ramen met een kop warme koffie. Een paar jongens in een bootje roeiden alsof hun leven ervan af hing. En de leider riep: ‘Pijn is fijn, jongens’. Jaja, maar inderdaad, misschien is het wel zo. En toen kwam ineens wat ik echt mooi vind: twee ‘oude’ mensen liepen over straat. De een en de ander. Alleen de een was in een rolstoel en genoot van het buiten zijn. En de ander duwde. En die genoot zichtbaar van het feit dat de ander genoot van buiten zijn. Als je dat kan, dat is toch mooi? September 08 TijdboekHelp, mijn tijdboek is kwijt! Tijdboek zul je denken, wat is dat nou weer? Tja, dat is mijn versie van een dagboek. Vol knipsels, frutsels en tekstjes. Ik schrijf geen dagboek, daar ben ik al 12 jaar geleden mee gestopt, maar ik maak wel leuke (al zeg ik het zelf) boekjes vol met dingen die later bijna altijd symbool staan voor een tijd. In mijn leven of in de wereld. Veranderingen zie je voltrekken als je ze doorbladert.
Maar nu staat de tijd een beetje stil. Ik heb al weer zoveel om in te plakken, commentaar bij te schrijven en te analyseren of gewoon te laten zijn. Maar hij is weg... Wie helpt me hem terug te vinden? Alle plekken die je kan bedenken, zijn welkom, want ik heb al overal gezocht!
Update:
Jaaaaaaaaaaa, ik heb m! En ja, ik had er al 20 x keer gekeken. En ja, ik was er minstens 6 uur per dag heel dichtbij geweest. Want wat was het geval... ik had m bij mn bed opgemaakt. Hij lag dus tussen matras en laken en niet op een plek waar ik lig... Lang zoeken  |
|
|
